پيش بيني تصميم گيري مسير شغلي دانش آموزان بر اساس نگرش به كارآفريني در دانش آموزان متوسطه دوم فني حرفه اي

هدف: هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني تصميم‌گيري شغلي دانش آموزان ، بر اساس نگرش به كارآفريني بود. روش: روش پژوهش توصيفي-پيمايشي از نوع همبستگي بود كه در آن 260 نفر از دانش آموزان ناحيه 7 مشهد بود كه به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و توسط مقياس نگرش به كارآفريني و پرسشنامه خودكارآمدي تصميم‌گيري مسير شغلي، مورد سنجش قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از تحليل روش رگرسيون همزمان مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد بين نگرش به كارآفريني با تصميم‌گيري مسير شغلي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و متغير‌هاي مستقل مي‌توانند در يك مدل رگرسيوني تغيرات متغير تصميم گيري مسير شغلي دانش آموزان را پيش بيني كنند. نتيجه گيري: با توجه به يافته‌هاي به دست آمده مي‌توان گفت كارآفريني تصميم‌گيري مسير شغلي و دورنماي شغلي نقش كليدي دارند.