بررسي تئوري‌هاي سكوت و آوا در حسابرسي

Examining the theories of silence and voice in auditing

ماهيت سلسله مراتبي تيم‌هاي حسابرسي نشان مي‌دهد كه ارتباطات مؤثر رو به بالا در مورد مسائل بالقوه حسابرسي براي انجام حسابرسي‌هاي كارا و اثربخش ضروري است. معمولاً اين حسابرسان پايين‌ترين سطح هستند كه در موقعيت كشف مسائل جديد هستند و شواهد نشان مي‌دهد كه اين اعضاي تيم گاهي اطلاعات ارزشمندي را از سرپرستان خود پنهان مي‌كنند. عدم صحبت با سرپرست در مورد مسائل احتمالي حسابرسي مي‌تواند به اثربخشي و كارايي حسابرسي آسيب برساند. هدف پژوهش حاضر بررسي ادبيات سكوت و آواي حسابرسان و پرداختن به عوامل مؤثر بر اين تصميمات است. بررسي ادبيات بيانگر اين است كه كارمندان حسابرسي اغلب از عواقب منفي صحبت كردن با سرپرست مي‌ترسند و معتقدند كه صحبت كردن تغييري در سازمان ايجاد نمي‌كند. پژوهش‌هاي پيشين شواهدي از تأثير رويه‌هاي مديريت مؤسسه حسابرسي بر تمايل حسابرسان براي طرح مسائل حسابرسي با سرپرست ارائه كرده‌اند و معتقدند كه سرپرست و مدير ارشد مي‌توانند فرهنگي ايجاد كنند كه به طور مثبت بر آوا تأثير بگذارد. افزون بر اين توجه حسابرسان به اهداف حرفه حسابرسي و هويت و تعهد آنها به حرفه عامل مهمي در آواي حسابرسان به شمار مي‌رود. به طور كلي، اين پژوهش‌ها عوامل مؤثر بر آوا و سكوت حسابرسان را در سه دسته عوامل موقعيتي، مرتبط با موضوع حسابرسي و فردي قرار داده‌اند. نتايج اين پژوهش مي‌تواند توسط قانونگذاران، مؤسسات حسابرسي، جامعه حسابداران رسمي و دانشگاه‌ها مورد استفاده قرار گيرد.