جايگاه خانواده در فرهنگ و تربيت از ديدگاه اسلام، الگويي براي جوامع بين الملل

اولين نهاد اجتماعي كه در زندگي جمعي انسان‌ها شكيل مي‌گيرد و انسان‌ها را از تنهايي و سردرگمي رهايي بخشيده و ايشان را به سوي مهر و عطوفت هم‌فكري اجتماعي پيش مي‌برد خانواده است. از منظر اسلام و جهان‌بيني تشيع، خانواده نقش مهمي در توسعه و رشد و تكامل مراحل حيات بشري در طول تاريخ داشته است و از ابتدا تا فرجام اين زندگي نسبت به ساير نهادهاي اجتماعي از اهميت و ارزش زيادي برخوردار است. تاثير خانواده بر افراد، رشد و شكوفايي، فرهنگ و تربيت آنها به اندازه‌اي است كه هيچ دين و انديشه‌اي آن را انكار نمي‌كند و همواره براي تشكيل خانواده توصيه‌هاي و دستورالعمل‌هايي را بيان كرده‌اند. بعلت نقش مهم خانواده در اخلاق و معنويت و تربيت انسان‌ها همه اديان الهي آموزه‌هاي مهمي را ارائه كرده‌اند و در همين راستا آخرين دين الهي؛ خانواده را از اساسي ترين و مهم‌ترين واحدهاي اجتماعي بيان كرده است كه علت و سبب جاري شدن فرهنگ در جامعه و همچنين تربيت چه از بعد فردي و چه اجتماعي مي‌باشد. و از همان گام‌هاى اول، دقيق‌ترين سفارش‌ها را فرموده است؛ كه شامل الفت و مهرباني و همدلي و خوشرويي استوار باشد. بنابراين اولين و مبداء تمام فرهنگ‌هاي شايسته و تربيت‌هاي صحيح يا ناصحيح، از خانواده مي‌باشد و اثرات آن بر تربيت اعضاي هر خانواده و به تبع شكل‌گيري هويتي هر اجتماع را شامل مي‌شود.