مطالعه عددي اثر سيم آلياژ حافظه دار در بهبود عملكرد خودترميمي ترك

مواد خودترميم بعنوان يكي از انواع مواد هوشمند در ترميم و تعمير وسايل و پيشگيري از خرابي و از كار افتادگي ابزارها، قابليت استفاده دارند. روشهاي متعددي براي افزايش بازده و تكرار پذير كردن فرايند خودترميمي وجود دارد كه يكي از آن روشها، تركيب ميكروكپسولهاي خودترميم با آلياژهاي حافظه دار است. هرچند تعدادي پژوهش آزمايشگاهي در اين زمينه انجام شده امّا به اين روش آن چنان كه بايد توجه نشده است. در اين پژوهش تلاش شده است تا با استفاده از روش شبيه سازي اجزاي محدود، نحوه عملكرد اين تركيب ارزيابي شود. پس از بررسي نتايج تأثير سيمهاي آلياژ حافظه دار بر افزايش حداكثر تنش شكست كاملاً مشهود بود. با افزودن دو سيم حافظه دار تنش شكست از 93/1 مگاپاسكال به 08/2 مگاپاسكال رسيده است. همچنين اثر مهمتر كه بستن دهانۀ ترك ميباشد به نحوي كه با استفاده از دو سيم حافظه دار بدون پيش كرنش، بازشدگي دهانۀ ترك از 5 ميكرومتر به 008/0 ميكرومتر رسيده است. و نيز در حالتي كه سيمها داراي پيش كرنش 1% باشند، اين عدد به صفر ميرسد و قسمت بالايي ترك بر قسمت پاييني فشار وارد ميكند.