بررسي تجربي عمر خستگي اتصالات چسبي دو لبه با استفاده از شاخص خرابي كرنش سيكلي

امروزه اتصالات چسبي به دليل مزاياي متعددشان نظير نسبت استحكام به وزن بالا و مقاومت خستگي به طور گسترده در سازه ها استفاده مي شود. در كاربردهاي سازه اي، با توجه به عمر كاري قطعات، خستگي به عنوان مهم ترين شكل بارگذاري به حساب مي-آيد. در اين پژوهش، اتصالات چسبي دو لبه از 16 لايه الياف شيشه سري E و رزين اپوكسي به عنوان چسب تشكيل شده اند. آزمايش-هاي تجربي به منظور بررسي فرآيند خرابي خستگي اتصالات چسبي دو لبه، تحت بارگذاري سيكلي در سه سطح بارگذاري مختلف انجام شده است و سپس روشي براي پيش بيني عمر خستگي اين اتصالات بر اساس تغييرات كرنش سيكلي ارائه شده است. در اين مطالعه، تغييرات كرنش سيكلي به عنوان شاخص خرابي معرفي مي شود، كه به خوبي روند رشد خرابي خستگي اتصالات چسبي را نشان مي دهد و شكست خستگي نمونه ها بعد از 18% رشد در اندازه كرنش سيكلي اوليه اتفاق مي افتد. به اين منظور يك مدل تجربي براي مدل كردن رشد كرنش سيكلي و متعاقباً پيش بيني عمر خستگي براي اتصالات چسبي دو لبه معرفي شده است.