بررسي عددي تاثير ايمپلنت بر توزيع تنش در ناحيه چانه طي تروماي وارده بر آن

در زندگي روزمره، افراد ممكن است با تروماهاي وارده به بخش‌هاي مختلف مواجه شوند. در اين بين، سر به عنوان مهم‌ترين بخش بدن، در اتفاقات مختلفي تحت نيروهاي ناگهاني خارجي قرار مي‌گيرد. آمارها نشان مي‌دهند كه در بسياري از اين اتفاقات، استخوان فك پايين دچار شكست در بخش‌هاي مختلف خصوصا مجاور مفصل، ناحيه بيرون فك و چانه مي‌شود. اين مهم، محققين را بر آن داشته است كه رفتار استخوان فك را در حالات مختلف نظير حضور ايمپلنت‌، در قالب شبيه‌سازي‌هاي عددي پيش‌بيني كنند تا پزشكان بتوانند تصميم‌گيري‌هاي مناسب‌تري در مواجهه با اين اتفاقات اتخاد كنند.در مقاله پيش‌رو، استخوان فك پايين با دندان كه چهار دندان پيشين خود را از دست داده است و ايمپلنت با دو پايه جايگزين آن‌ها شده است، در دو حالت تروماي از روبرو و پايين چانه با استفاده از روش‌هاي اجزاي محدود شبيه‌سازي شده و نتايج توزيع تنش آن با فك به همراه دندان‌هاي كامل و فقدان دندان‌ها (دندان موقت مصنوعي) مقايسه شده است. در ضربه از روبرو، تنش بيشينه در حالت حضور ايمپلنت 115 درصد نسبت به حالت عادي افزايش داشته و محل تمركز تنش به سمت دندان‌هاي مجاور مايل شده است. در حالت ضربه از پايين چانه رفتار چندان متفاوتي با حالت عادي نشان نمي‌دهد چرا كه همانند دندان عادي تكيه‌گاه مناسبي را در ميانه فك ايجاد مي‌كند و بيشترين تنش در حالت بدون دندان اتفاق مي‌افتد كه نسبت به حالت عادي 19.4 درصد افزايش داشته است.