كنترل مدلغزشي صرع با استفاده از مدل محاسباتي تالاموكورتيكال

حملات صرع رويداد موقتي از علائم ناشي از فعاليت‌هاي غيرطبيعي بيش از حد نورون‌ها در مغز است. از جمله روش‌هاي درمان اين بيماري دارو، جراحي و تحريك الكتريكي است. چنانچه شخصي به درمان دارويي پاسخ ندهد و براي جراحي مناسب نباشد از درمان تحريك الكتريكي استفاده مي‌شود. در اين تحقيق به معرفي مدل تالاموكورتيكال و ارتباط بين قشر مغز و تالاموس پرداخته شده‌است. انتخاب الگوريتم كنترلي مناسب نيز مهم است، بنابراين به معرفي الگوريتم‌هاي كنترلي و مقايسه‌ي آن‌ها پرداخته شده است. هدف اصلي ارتقاء يكي از مدل‌هاي ديناميكي صرع تا حد امكان و طراحي يك كنترل‌كننده مدلغزشي تطبيقي با سرعت بالا جهت رسيدن به سيگنال خروجي است، به ‌طوريكه در مقايسه با كارهاي قبلي كنترل‌كننده در برابر عدم قطعيت‌ها و اختلالات وارد شده به سيستم از مقاوم پذيري بالايي برخوردار باشد و پايداري آن توسط تابع لياپانوف اثبات مي‌شود. با طراحي كنترل‌كننده مدلغزشي تطبيقي در مقايسه با كارهاي قبلي مجذور ميانگين مربعات خطا كاهش يافته و دامنه سيگنال كنترلي از نوسانات كمتري برخوردار است. در نهايت نتايج شبيه سازي عملكرد مناسب كنترل‌كننده مدلغزشي تطبيقي در سركوب تشنجات را نشان ‌مي‌دهد.