تبيين انگيزه براي خودمراقبتي در زنان خشونت ديدة خانگي در شهر كرج

زمينه و هدف: خشونت عليه زنان يك مسئله ي جهاني و اپيدميك است و در سالهاي اخير به عنوان مشكل اجتماعي در همه فرهنگ‌ها و جوامع مورد توجه واقع شده است. خشونت خانگي مي‌تواند منجر به مشكلات بهداشت عمومي براي زنان شود. با توجه به اهميت سلامت زنان و شيوع بالاي خشونت، مطالعة حاضر با هدف تبيين انگيزه براي خودمراقبتي در زنان خشونت ديدة خانگي در شهر كرج انجام شد. روش بررسي: اين مطالعة كيفي با رويكرد تحليل محتواي قراردادي انجام شد. مشاركت كنندگان در اين مطالعه، 18 زن خشونت ديده در شهر كرج بودند. نمونه‌گيري به صورت هدفمند و داده ها با استفاده از مصاحبة ساختار نيافته، همزمان با جمع ‌آوري داده‌ها، تجزيه و تحليل آن‌ها به روش آناليز محتواي قراردادي انجام شد. جهت مديريت داده‌ها از نرم افزار MAXQDA نسخه 10 استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين سن شركت كنندگان 34/66 سال و ميانگين طول مدت ازدواج در آنها 13/83 سال بود. مفاهيم اصلي در دو طبقه اصلي و 5 طبقه فرعي قرار گرفتند. طبقات عبارت بودند از 1- بهبود حس خودكارآمدي در سلامت با دو طبقة فرعي حساسيت به در معرض خطر بودن و عدم حساسيت نسبت به رفتارهاي بهداشتي ايمن ، 2- پذيرش مسئوليت نسبت به سلامتي با سه طبقه ي فرعي عدم پايبندي به تنظيم خانواده، اعتقاد به رفتارهاي بهداشتي و رفتارهاي پرخطر نتيجه‌گيري: نياز به ايجاد انگيزه براي خودمراقبتي يكي از نيازهاي زنان خشونت ديده براي ارتقا سطح بهداشت عمومي و بهداشت باروري است كه از جمله مسيرهاي دستيابي به آن بهبود حس خودكارآمدي در سلامت و پذيرش مسئوليت نسبت به سلامتي مي‌باشد.