بررسي نقش عزت نفس بر اضطراب ناشي از معاينه لگني زنان مراجعه كننده به درمانگاه زنان 29 بهمن 1401

زمينه و هدف: معاينه زنان بخش اساسي از مراقبتهاي ژنيكولوژيك را در زنان تشكيل مي دهد اما زنان ممكن است در طول معاينه زنان دچار ناراحتي و احساس اضطراب شوند. هدف اين مطالعه ارزيابي تجربيات زنان و بررسي عوامل احتمالي مرتبط با اضطراب در زنان تحت معاينه ژنيكولوژيك بود. روش بررسي: مطالعه مقطعي طي سال 1401 بر روي 270 زن مراجعه كننده به بخش زنان- مامايي بيمارستان كه تحت معاينه ژنيكولوژيك قرار گرفته بودند انجام گرفت. زنان به صورت دسترس انتخاب و با داشتن معيارهاي ورود به مطالعه وارد مطالعه شدند. جمع آوري داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي اطلاعات دموگرافيك، عزت نفس روزنبرگ و اضطراب موقعيتي انجام گرفت. يافته ها: ميانگين سني زنان 38.03 (9.05) سال بود. و 67.2% داراي تحصيلات بالا و بيشترين علت مراجعه خونريزي و مسائل مرتب بود. 85 درصد زنان احساس شرم طي معاينه ژنيكولويك داشتند. ميانگين ( انحراف معيار) نمره SAS (اضطراب موقعيتي) ، نمره عزت نفس (SES) به ترتيب 50 (11.72)، 33.59 (4.05) بود. بين عزت نفس (r= -0.441, medium effect; P 0.001) با اضطراب موقعيتي (SAS) همبستگي معكوس معني داري وجود داشت. براساس آناليز رگرسيون لجستيك متغير عزت نفس [OR 0.86, 95% CI (0.80–0.93), P 0.001] و سطح تحصيلات [OR 0.20, 95% CI (0.06–0.60), P 0.001] به طور معني داري قادر به تبيين تغييرات متغير وابسته بودند. نتيجه گيري: از آنجايي كه عواملي همچون عزت نفس و سطح تحصيلات جز فاكتورهاي مهم اثرگذار بر روي ميزان اضطراب در زنان تحت معاينه ژنيكولوژيك بودند. بنابراين مراقبين بهداشتي بايد در اين زمينه آگاه بوده و در برخورد با بيماران زنان ممكن است مجبور به تجديد نظر در عملكرد خود در طول معاينات زنان و مامايي شوند. بهتر است مداخلاتي مبتني بر خواست زنان طراحي شود كه خود مستلزم انجام بررسي هاي دقيق براي درك نيازهاي زنان و بررسي ساير عوامل موثر مي باشد.