مطالعه تطبيقي معماري در دوره قاجار با نگاهي به كاربندي سازه و كاركرد گرايي خانه بروجردي كاشان و چند نمونه از خانه هاي يزد

A Comparative Study of Architecture in the Qajar dynasty with a look at the structure and functionality of the buildings of Kashan and Yazd houses

يكي از بارزترين دوران معماري در ايران عصر قاجار و ساخت و ساز هاي اين عصر مي باشد كه به هويت شهري و و ابنيه هاي اقشار مختلف و فرهنگ بومي مناطق مختلف تاثيرگذاشت. با توجه به ارزش و الگوي معماري اين دوره كه حائز اهميت همگان قرار گرفته به قياس ابنيه ها و كنكاش درباره موضوعات و رخدادهاي آن عصر پرداخته ايم، اين ارزش هاي حادث شده از آن حيث مي باشد كه ابنيه هاي ساخته شده در اين عصر از بابت اندروني و بيروني طرحهاي منحصر به فردي داشتند و با رعايت ارتباط و حريم محرميت پا به معماري بين المللي گذاشتند. نماسازي با پديده هاي مقاوم هنري و متصل به بنا و ارج به آنها تلفيق معماري سنتي و بومي با معماري كشور هاي همجوار نيز بر اين موضوع شدت نهاد؛ با اينحال محور اصلي پژوهش بررسي تطابق ها و نظاير و همبستگي در طراحي اين نوع خانه هاي سنتي در دوره قاجار مي باشد كه از طريق تطبيق آثار طراحي و با بررسي ويژگي هاي بيروني و اندروني خانه بروجردي كاشان و چند نمونه از خانه هاي سنتي يزد حادث گرديده است كه پاسخ گوي اين سوال باشد كه آيا الگوي پذيري اين خانه ها در اين دوره دستخوش تغييرات بوده و اين تعاملات باعث چه تحولاتي شده است ؛ روش تحقيق در اين پژوهش در راستاي هدف و مسائل مطرح شده به شيوه تاريخي- تفسيري و با روش تحليل محتوا صورت گرفته است كه در نهايت با منطق قياسي به مطالعه تطبيقي نظام ساختاري حاكم بر معماري اين عمارت ها با نگرش كالبدي و فضايي صورت پذيرفته است.