شيوه هاي آموزش بر پايه تفكر در نهج البلاغه

آموزش بر پايه تفكر، مؤثرترين نوع آموزش است و امروزه بسيار مورد توجه انديشمندان قرار گرفته است. اين نوع آموزش ، آموزنده را از حالت انفعال خارج كرده و تفكر را در او برمي انگيزاند . برانگيخته شدن تفكر در آموزنده سبب مي شود كه وي تنها گيرنده اطلاعات نباشد بلكه خود بتواند به توليد علم، تجزيه و تحليل و آسيب شناسي علوم پيشين بپردازد . تفكر در اسلام نيز از اهميت فراواني برخوردار بوده و در قرآن مكرر به آن توصيه شده است . بر اين اساس حضرت علي – عليه السلام- در نهج البلاغه ، آموزش خود را بر پايه تفكر بنا نهاده اند. پژوهش حاضر شيوه هاي آموزش برپايه تفكر را از نهج البلاغه استخراج كرده است. در اين پژوهش ، با استفاده از روش توصيفي – تحليلي ، تمام خطبه ها، نامه ها و حكمت هاي نهج البلاغه مورد بررسي قرار گرفت و در نتيجه بيست شيوه آموزش بر پايه تفكر استخراج شد كه تحليل ها نشان مي دهد در آن ها تمام ابعاد تفكر رعايت شده است . در انتها نيز از مجموع اين شيوه ها روشي به نام اعلي جهت استفاده در نظام آموزشي معرفي گرديد.