تاثير اشتغال بر ارتقاع اجتماعي از منظر نهج البلاغه

جامعه اي كه زيربناي اساس اشتغال به حرفه هاي مختلف در آن از رهنمودهاي بزرگان ديني همچون حضرت علي(ع) نشات گرفته است. مي توان گفت رنگ خدايي دارد. چراكه شالوده تكامل مادي و معنوي هر جامعه انعكاسي از اشتغال و پويايي رفتارهاي شغلي است. آفرينش جهان به صورت انجام گرفته است كه تمامي موجودات در جايگاه خود مسئوليتي بر عهد دارند به گونه اي كه اشتغال به كار در دين اسلام عبادت شمرده شده است. از طرف ديگر ارزشهاي اخلاقي و ديني بيكارى را مايه‏ خستگى، تنبلى، فرسودگى، فرصتى براى نفوذ شيطان، ايجاد فتنه و گسترش گناه دانسته است. در اين پژوهش به روش توصيفي و جمع‌آوري اطلاعات به صورت كتابخانه‌اي با هدف بررسي تاثير اشتغال بر ارتقاع اجتماعي از منظر نهج البلاغه برخي از آموزه هاي حضرت علي در نهج البلاغه پرداخته شده است.