فرهنگ كار در نهج البلاغه

در نظام اسلامي انسان اصالت دارد. فرهنگ مترقي اسلام، كار انسان را ارزشمند مي‌داند و براي آن اهداف متعالي، همنوا با آفرينش قلمداد مي‌كند. در اين ميان با الهام از سخنان گهربار علي(عليه‌السلام) به تبيين موضوع «فرهنگ كار در نهج البلاغه» پرداخته مي‌شود و با بهره گيري از فرازهاي پرشكوه آن، به بيان برنامه‌هاي راهبردي فرهنگ كار و برجسته سازي آن به عناويني همچون: رعايت نظم در كارها، نظارت و سركشي بر كارها، آگاهي، مهارت و تقواي اجتماعي، تاثير رابطه مستقيم تعليم و تربيت بركار فرد، تفكيك كار به نسبت نقش‌ها پرداخته مي‌شود. در ادامه مي‌بينيم جايگاه‌ كار در منظر علي (عليه‌السلام)، بـه مـثابه امـري عبادي از ارزش والايي برخوردار است و ايشان التفات فوق العاده‌اي به تاثيرات معنوي كار مانند: رضايت الهي و اخلاص در آن، عامل پاكي از گناه و استجابت دعا، تبديل ارزش ابزاري به ارزش متعالي انساني، دارند. در انتها راهكارهاي ارتقاء فرهنگ كار مانند تنوع و نوع‌آوري، ثبات و پرهيز از اين شاخه به آن شاخه پريدن، مورد بحث و بررسي قرار مي‌گيرد. اميد است دستورالعمل‌هاي گرانبهاي آن حضرت در جوامع اسلامي و در اقصي نقاط جهان، به عنوان الگوي صحيح و مطلوب فرهنگ كار و نهادينه شدن آن بر مباني ارزشي و نگرشي دين اسلام در مسير پيشرفت و تعالي معرفي گردد. روش تحقيق، توصيفي و جمع آوري اسناد و مدارك به شيوه كتابخانه‌اي است.