توليد كار و اشتغال از منظر امام علي(ع) در نهج البلاغه

زماني كه جامعه اي از اقتصاد قدرتمندي برخوردار باشد بسياري از مشكلات ديگر قابل حل خواهد بودو اقتصادي قدرتمند است اصول اوليه جامع و كاملي داشته باشد. هر نظام اقتصادي كه يكي از وظايف مهم خود را، ايجاد زمينه كار، اشتغال و افزايش توليدات بداند، بطور طبيعي اول بايد شرايط مناسب بينشي، رفتاري، ارزشي و فرهنگي كار، اشتغال و توليد را فراهم نمايد. آنگاه مكانيزمها و متغيرهاي مستقل و تابع اقتصادي را هماهنگ و سازگار با عناصر فرهنگي بكار گيرد. بي شك كاستي باور و بينش در مورد كار مثبت و ضعف ارزشي تلاش و پشتكار در سطح جامعه، رفتارهاي متناسب با شكوفايي توليد و اشتغال را به شدت تحت تأثير قرار مي دهد و در نهايت مكانيزم عرضه و تقاضاي كار را بي كشش مي سازد. در چنين وضعيتي، نه متغير دستمزد در جانب عرضه، كارساز است و نه متغير سود و درآمد در جانب تقاضا مي تواند نقش چشمگيري داشته باشد. از اين رو در اين پژوهش ابتدا، جايگاه نيروي انساني عامل كار از جهت بينشي و فلسفي در تدبير جهان، و آنگاه بعد جامعه شناختي اين عامل و در نهايت اصول و شرايط اقتصادي كار، اشتغال، توليد، از ديدگاه امام علي عليه السلام مورد بررسي قرار مي گيرد.