سبب شناسي نارضايتي امام علي (ع) از ياران از منظر نهج‌البلاغه

يكي از اركان و پايه هاي هر حكومتي، مديران و كارگزاران آن هستند.كارآمدي و صلاحيت آنان، نقش مهمي در سرنوشت حكومت دارد. بعد از انتخاب و انتصاب كارگزاران مسئله ي مهم تر نظارت بر كار آنان است. نمونه ي بي نظير زمامداري را علي (ع) به نمايش گذاشت. او بود كه بعد از انتخاب كارگزاران بر حسب صلاحيت هاي مورد نظر مستقيماً و بي واسطه بر كار آنان نظارت مي كرد.كارگزاراني كه در مسير وظايف خود دچار لغزش و برخي رذايل اخلاقي از جمله تعصب و خود پسندي مي شدند. تعصب يكي از ويژگي هاي نفساني است كه حضرت علي (ع) همواره كارگزاران خود را از تعصبات زشت و ناپسند جاهلي برحذر مي دارد و ذهن همگان را كه تنها به تعصب مذموم و ناپسند درگير است، به گونه ي ديگري از تعصب كه پسنديده و قابل ستايش است جلب مي كند و همگان را دعوت به تعصب در كارهايي همچون وفاي به عهد، فروخوردن خشم، پرهيز از فساد در زمين، خودداري از ستم كاري، انصاف با مردم و...ميكند.