فصل دوم كاوش باستان شناسي تپه بروه، آذربايجان غربي

حوضه‌ي رودخانه‌ي زاب يكي از مناطق مهم در ادبيات باستان‌شناسي شمال‌غرب است كه كم تر مورد پژوهش قرار گرفته است. كاوش بروه منجر به شناسايي استقراري از عصر مفرغ قديم گرديد. اين پژوهش به بررسي عصر مفرغ قديم در حوضه ي رودخانه‌ي زاب كوچك مي‌پردازد، با اين تفاوت كه اين دوره نه متعلق به فرهنگ كوراارس بلكه داراي فرهنگ حسنلوي VII است؛ فرهنگي كه در آغاز با تغييرات بنيادين در همه ي زمينه‌هاي فرهنگي همراه بود. در اين راستا تپه بروه به‌عنوان يكي از كانون‌هاي حوزه ي نفوذ سفال نارنجي، مطالعه گرديد. عصر مفرغ قديم با سفال‌هاي سياه شناخته مي‌شود و گونه ي سفال نارنجي كه يكي از مؤلفه‌هاي فرهنگ مفرغ قديم است، كم-تر مورد مطالعه قرار گرفته و شناخت محدودي نسبت به اين سنت فرهنگي وجود دارد. اين نوشتار تلاش مي‌كند با توجه ‌به مطالعه‌ي مواد فرهنگي به اين پرسش پاسخ دهد كه نحوه ي تعاملات فرهنگي بين اين محوطه با ديگر مناطق حضور اين فرهنگ چگونه بوده است؟ در اين راستا گاه‌نگاري نسبي و مطلق C14انجام شد. آنچه اهميت اين محوطه را نشان مي‌دهد انباشت ضخيم عصر مفرغ قديم است كه نشانگر استقرار طولاني‌مدت در اين تپه است. نتيجه اين پژوهش نشان داد كه محدوده‌ي زماني اولين استقرار اين محوطه در 2879 پ.م. بوده است.