بررسي عملكرد توليد مثلي بزهاي بومي و بزهاي غير بومي با استفاده از روش هاي متفاوت همزمان سازي فحلي (سيدر و پروستاگلاندين)

يك فاكتور مهم در تعيين سوددهي پرورش نشخواركنندگان، بالا بردن نرخ توليدمثلي آن است. هدف از انجام اين پژوهش بررسي عملكرد توليد مثلي بزهاي وارداتي و بز ايراني جهت همزمان سازي فحلي با استفاده سيدر و پروستاگلاندين بود. تعداد ۹۰ راس بز به ۶ گروه ۱۵ راسي، با تيمارهاي پروستاگلاندين و سيدر با سه نژاد سانن، مورسيا و مهابادي جهت همزمان سازي فحلي انتخاب شدند. به تمامي بزها به صورت عضلاني ۴۰۰ واحد بين المللي PMSG تزريق شد. جهت بررسي عملكرد توليدمثلي و بررسي تعداد فوليكول هاي گراف (فوليكول هاي بزرگتر از ۴ ميليمتر) ، همزمان با سيدر برداري و فحلي، بررسي تعداد جسم زرد ۱۰ روز بعد از سيدر برداري آزمايش اولتراسونوگرافي صورت پذيرفت. نتايج اين پژوهش نشان داد كه تعداد فوليكول هاي گراف (بزرگتر از ۴ ميليمتر) هم در تيمار سيدر و هم در تيمار پروستاگلاندين در زمان فحلي معني دار بود. همچنين تعداد جسم زرد تخمدان در روز ۱۰ بعد از سيدر برداري در نژادهاي خارجي بيشتر از نزاد داخلي بود و اختلاف غيرمعني داري داشت. بطور كلي استفاده از برخي از فن آوري هاي نوين نظير كنترل چرخه فحلي و استفاده از هورمون ها در اين تحقيق موثر بود و باعث افزايش عملكرد توليدمثلي دام گرديد.