بازتاب تصويري ادبيات اسطوره‌اي در بناهاي آييني مازندران

از ابتداي پيدايش تمدن بشري، اسطوره جزئي جدايي‌ناپذير از زندگي انسان بوده، و بشر با تكيه بر آن، هويت تاريخي خود را در قالب داستان‌هاي اسطوره‌اي تعريف كرده است. مردم مازندران همواره توجه بسياري به ادبيات و اسطوره‌ها داشته‌اند و هنرمندان اين منطقه به‌طريقي در بناهاي آييني اين ناحيه كه جايگاه اجتماع مردم بوده، نقوش مختلفي را به‌تصوير كشيده‌اند. اين پژوهش با تأكيد بر ادبيات اسطوره‌اي، به‌عنوان عاملي موثر در ايجاد كاركردي ارجاعي براي نقوش تصويرسازي‌شده‌ي بناهاي آييني مازندران، بر اين هدف است كه از زواياي ادبي و هنري به توصيف ويژگي‌هاي ظاهري نقوش اسطوره‌اي در اين بناها، و جست‌وجوي خاستگاه آن‌ها در متون كهن ايراني بپردازد. همچنين اين پرسش مطرح مي‌شود كه مفاهيم اسطوره‌اي تصويرسازي‌شده در بناهاي آييني مازندران تا چه حد از متون كهن ادبي ايران تأثير پذيرفته است؟ يافته‌ها بيانگر اين است كه بخشي از ساختار فكري هر انساني در هر دوره‌اي از تاريخ، ريشه در اساطير دارد و سهم زيادي از نقوش موجود در بناهاي آييني مازندران نيز از اسطوره‌هاي كهن ايراني برگرفته شده است؛ لذا مي‌توان ريشه‌ي اين نقوش را در ارجاع به متون كهن ادبي ايراني يافت.