تاثير خشكسالي بر خصوصيات هيدروليكي و هيدرولوژيكي خاك مراتع مناطق خشك و بياباني (مطالعه موردي: رويشگاه ديودال در خراسان جنوبي)

خشكسالي يكي از مخاطرات طبيعي است كه در اقليم­ هاي خشك و نيمه ­خشك كه با محدوديت جدي منابع آب روبه رو هستند، پوشش گياهي مراتع را كاهش داده و به دنبال آن منجر به تخريب خاك و هدر رفت آب و خاك مي­شود. از آنجايي كه اكثر تحقيقات به مطالعه تاثير خشك سالي بر پوشش گياهي و توليد مراتع پرداخته­ اند، در زمينه اثر خشك سالي بر خصوصيات هيدروليكي خاك مراتع اطلاعات اندكي وجود دارد، از اين رو اين تحقيق به بررسي تاثير خشك سالي بر خصوصيات هيدروليكي و هيدرولوژيكي خاك رويشگاه ديودال در خراسان جنوبي مي­پردازد. به منظور پايش تغييرات رطوبت خاك، اطلاعات مربوط به خاك شامل بافت خاك، رطوبت اشباع و مواد آلي خاك، رطوبت نقطه پژمردگي، رطوبت ظرفيت زراعي، آب قابل دسترس، گروه هيدرولوژيكي خاك و شماره منحني (CN) در ذخيره ­گاه جنگلي ديودال در سال 1387 با بارندگي 220 ميلي متر به عنوان ترسال و سال 1397 با بارندگي 98 ميلي متر به عنوان خشك سال تعيين و مقايسه شد. نتايج تحليل آماري نشان داد كه بين دو سال مرطوب و خشك از لحاظ خصوصيات هيدروليكي خاك اختلاف معني داري وجود دارد و بجز ميزان زهكشي، مقادير رطوبت نقطه پژمردگي، رطوبت ظرفيت زراعي، رطوبت اشباع و آب قابل دسترس در سال مرطوب بيشتر از سال خشك بوده است، همچنين در اثر خشكسالي، ذخيره ­گاه ژنتيكي ديودال از گروه هيدرولوژيكي B با قابليت توليد روان آب متوسط به گروه هيدرولوژيكي A با قابليت توليد روان آب كم تغيير پيدا كرده است.