حفاظت از منابع آب در بستر فضاهاي شهري در مناطق نيمه خشك در چهارچوب طراحي شهري حساس به آب

بهسازي فضا هاي شهري با استفاده از اصول طراحي شهري حساس به آب يكي از روش هايي است كه براي حل مشكلات شهري و كاهش اثرات شهرنشيني بر طبيعت مي توان به كار برد. اين پژوهش بر آن است كه با استفاده از طراحي مناسب و به كار بردن روش هاي نوين به بهسازي و مرمت فضا هاي مهم شهري بپردازد. اين تحقيق داراي چند گام اساسي است.در مرحله اول با مرور متون علمي مشكلات شهرها در حوزه رواناب و آبياري فضاي سبز شهري در مناطق نيمه خشك شناسايي شد. سپس توسعه زيرساختهاي سبز شهري به عنوان يكي از راهكارهاي عملياتي براي كنترل مشكلات رواناب شهري و كاهش اثرات شهرنشيني بر چرخه هيدرولوژي طبيعي معرفي شد. جهت استفاده عملكردي از زيرساخت هاي سبز، بخشي از شهر ملاير به عنوان محدوده مطالعاتي انتخاب شد. سپس با در نظر گرفتن شرايط وضع موجود، نيازها و عملكردها، برنامه بهسازي اين منطقه در چهارچوب توسعه زيرساختهاي سبز ارائه شد. نتايج نشان داد كه با رعايت بهسازي ارائه شده، مي توان به حل مشكلات موجود در حوزه رواناب و آبياري فضاي سبز پرداخت و استفاده از روش هاي نوين زيرساخت هاي سبز به مرمت و بهسازي اين محدوده مطالعاتي كمك مي كند.