طراحي پارك در جهت آرامش روحي مبتني بر مباني اعتقادي و باغ سازي ايراني

اين تحقيق در راستاي طراحي فضاهاي سبز و فضاهاي باز تفرجي مبتني بر اصول باغ سازي ايراي جهت ايجاد محيط پايدار با آرامش و شفا بخشي مبتني بر مباني اعتقادي و اسطوره ها و فرهنگ ايراني و اسلامي است. مطالعات بيشتر مبتني بر مطالعه موارد اجرا شده و باغهاي تاريخي در دوران ايران بوده كه علاقه مردم در نگهداري آن نقش اصلي را ايفا مي كند. مطالعات نشان مي دهد معيارها در سبك باغسازي ايراني و اسلامي در سرتاسر جهان تقريبا يكسان بوده و مبتني بر موارد اعتقادي و هماهنگي با نشانه هاي مذهبي بوده است ؛ باغ مزارها جهت تبيين بهشت وعده داده شده و آراش روحي است و تمام موارد به كار برده شده عملگرا بوده و علاوه بر تاثيرات بصري به پايداري و مصرف كم منابع و توليد در سرزمين ايران هماهنگ بوده است و همچنين طراحي كاشت با گونه هاي گياهي مناسب مثمر و بومي شكل گرفته است. نتايج به صورت روشن تطابق با مباني اعتقادي ايراني- اسلامي در سبك باغسازي آرامبخش حكايت دارد, آسايش انسان حول محورهايي با عمق زياد و جامع و انتهايي خدا گونه (كوشك)به همراه مهرباني جريان آب با درختاني كه علاوه بر چشم نوازي و كاهش اثرات تابش عموما مثمر بوده و همه چيز هدفمند باشد و در جهت تعالي روح انسان در انتها معيارهاي كاربردي استنتاج شده است.