بررسي جلوه هاي فرهنگي واخلاقي درسفرنامه منظوم نزاري قهستاني

حكیم سعدالدین بن شمسالدین بن محمد نزاري بیرجندي، یكی از بزرگترین شاعران فارسیزبان شیعی مذهب است. وي درعصري میزیست كه فرهنگ، اخلاق و آداب ایرانی و اسلامی در زیر سلطه و گامهاي سهمگین مغول در حال پایمال شدن بود. نزاري قهستانی چون برخی دیگر از شاعران در این میان با خلق آثاري چند و بازتاب گوش هاي از فرهنگ و آداب این مرز و بوم، سهم عمدهاي در حفظ و اشاعه آن داشته است. سفرنامه ي منظوم او از جمله این آثار است. نزاري بخش اعظم سفرنامهي خود را به اندرزهاي اخلاقی و عقیدتی اختصاص داده و داستانهایی كه در سفرنامه بیان نموده بیشتر جنبهي تعلیمی و اخلاقی دارد. به همین منظور در این مجال، قصد داریم كه ابتدا با معرفی این شاعر و آثار وي، به ذكر برخی از تعالیم اخلاقی و باورها و آداب بومی كه در سفرنامه نزاري قهستانی بدان ها اشاره رفته، بپردازیم و تبیین كنیم.