شماره ركورد كنفرانس
5404
عنوان مقاله
اثر نوع حلال بر ساختار آميزه غشايي پلي (استايرن-كو-اكريلونيتريل)/ پلي (وينيل كلرايد)
پديدآورندگان
جليلي توحيد دانشكده مهندسي پليمر، دانشگاه صنعتي سهند، شهرجديد سهند، تبريز , قاسمي سيد مرتضي ghasemi@sut.ac.ir دانشكده مهندسي پليمر، دانشگاه صنعتي سهند، شهرجديد سهند، تبريز / پژوهشكده مواد پليمري، دانشگاه صنعتي سهند، شهرجديد سهند، تبريز
تعداد صفحه
3
كليدواژه
غشا , آميزه غشايي , مخلوط حلالي , پلي (استايرن-كو-اكريلونيتريل) , پلي (وينيل كلرايد)
سال انتشار
1402
عنوان كنفرانس
هفتمين همايش ملي پليمر ايران
زبان مدرك
فارسي
چكيده فارسي
آميزه غشائي پلي (استايرن-كو-اكريلونيتريل)/ پلي (وينيل كلرايد) در حلالهاي مختلف به روش جدايي فازي القاء شده با غيرحلال (NIPS) تهيه شد. غشاء تهيه شده با حلال ديمتيلفرماميد (DMF) بالاترين درصد تخلخل و تراوايي را نشان داد. استفاده از مخلوط حلالي تتراهيدروفوران (THF) يا 1، 4-دياكسان (DOX) با DMF موجب افزايش استحكام غشاء شد اما كاهش تخلخل غشاء و تراوايي را بهمراه داشت. غشاهاي تهيهشده از مخلوط حلالي ساختار، تخلخل، و عملكردي بينابين غشاهاي تهيهشده از حلالهاي خالص نشان دادند.
كشور
ايران
لينک به اين مدرک