بررسي اركان تشكيل دهنده مدل هوش سازمان اجتماعي

researching the components of the social organization intelligence model

فضاهاي شهري و شبكه هاي در هم تنيده آن مي توانند در بستر مفاهيم نظري، كالبدي و ساختاري در جهت تعامل و مشاركت شهروندي به روح و نشاط اجتماعي و احساس تجانس فرهنگي را در خود شكل دهندوخصيصه هاي اقتصادي / اجتماعي و حتي معيارهاي زيبا شناختي و روانشناختي را به دنبال داشته باشند. البته به نظر مي رسد در اين فضاها ممكن است بعضي از مرزهاي اجتماعي جابه جا و به اصطلاح دو فضايي (مجازي– حقيقي) بودن شهر بوقوع بپيوندد . در عصر كنوني برنامه ها و ابزار هاي هوش سازماني شبكه هاي اجتماعي ( ويكي ها- وبلاگ ها – انجمن ها – دايره المعارف هاو لغت نامه هاي الكترونيكي و ...) درخلق و تبادل دانش جمعي سهيم بوده ، مخاطبان بي شماري را در محيط هاي عمومي و خصوصي به اين سيستم ها جذب كرده و مسيرهاي تبادل و انتقال اطلاعات در شبكه ها را از سمت سازمانها به جامعه و بلعكس با كمك تكنولوژي توسعه داده است. هوش سازمان اجتماعي شامل فصل جديدي از فرآيندهاي مديريتي است كه علاوه بر تجميع پايگاه هاي داده ، اشتراك دانش و جريان سازي اطلاعات، به تصميم سازي و انجام بهتر فعاليت هاي سازمان منجر خواهد شد چنانچه دانش اكتسابي از مجاري بخش هاي مختلف سازمان به محيط پيرامون و شبكه هاي محلي اجتماعي منتقل و در چرخه بهبود مستمر قرار خواهد گرفت بطوريكه در هر دو حالت حقيقي و مجازي شهروندان از محصولات و خدمات فرهنگي و اجتماعي سازمان مديريت شهري بهره مند خواهند گرديد از طرفي تبديل شدن مديريت شهري از سازماني خدماتي به يك نهاد اجتماعي و رويكرد شكل گيري مديريت واحد اجتماعي و نيز تلاش در جهت تحقق كوچك سازي و هوشمند سازي زيرمجموعه ها متضمن مدلسازي و حركت به سمت يادگيري سازماني و مديريت دانش مي باشد. از طرفي تبديل شدن مديريت شهري از سازماني خدماتي به يك نهاد اجتماعي و رويكرد شكل گيري مديريت واحد اجتماعي و نيز تلاش در جهت تحقق كوچك سازي و هوشمند سازي زيرمجموعه ها متضمن مدلسازي و حركت به سمت يادگيري سازماني و مديريت دانش مي باشد.