بررسي و تحليل معماري بومي از نظر مصالح ساختماني

معماري بومي يا پايه به صورت خودجوش و في‌البداهه براي مردم عادي و بيشتر توسط خود آنها ساخته مي‌شود. در مقابل معماري يادماني محصول قشري از افراد خاص مي‌باشد. يكي از مهمترين شاخصه‌هاي معماري بومي مصالح ساختماني استفاده ‌شده در آن مي‌باشد كه غالباً از خود محيط گرفته مي‌شوند. فرضيه اصلي اين پژوهش نيز لزوم تناسب بين مصالح معماري بومي با عوامل محيطي و اجتماعي مي‌باشد. در اين پژوهش بر‌اساس مطالعات انجام‌شده به روش توصيفي- تحليلي و با استفاده از استدلال منطقي چنين نتيجه‌گيري مي‌شود كه علت اصلي وابستگي معماري بومي به مصالح موجود در محيط، در دسترس بودن و سازگاري با محيط مي‌باشد كه از مصاديق رعايت تناسبات كيفي نيز به‌شمار مي‌رود. معماري بومي براي عموم مردم و بيشتر بر اساس منطق و مبتني بر تجارب اجتماعي و محيطي شكل مي‌گيرد و مناسبت در نوع مصالح و هماهنگي اجزاء با يكديگر و با محيط به خوبي در اين معماري مشاهده مي‌شود. بناهاي بومي بيشتر محصول ضمير ناخودآگاه مي‌باشند و به همين دليل يك‌دست و شبيه به هم هستند.