مولفه هاي پايداري اجتماعي موثر بر تعاملات اجتماعي همسايگي

پايداري اجتماعي يك هدف مهم در راستاي دستيابي به اهداف توسعه پايدار است. پايداري اجتماعي با تكيه بر اصل عدالت اجتماعي يا برابري درون نسلي، مفهوم پايداري را وارد پژوهش ها و تحليل ها در سطوح پايين تر از سازمان فضايي شهرها يعني مناطق و حوزه هاي اجتماعي شهري مي كند، امروزه علي رغم پيشرفت هاي اخير در گفتمان پايداري اجتماعي، كمبود تعاريف و چارچوب هاي ارزيابي در مورد سنجش پايداري اجتماعي محله ها براي اهداف تحقيق در عمل و سياست وجود دارد. از اين رو مقاله حاضر سعي دارد به مطالعه و بررسي شاخص هاي موثر بر پايداري اجتماعي در سطح همسايگي بپردازد. اين پژوهش با مطالعه كيفي و روش تحقيق توصيفي صورت گرفته و ابزار گردآوري اطلاعات، مطالعات منابع مكتوب و بررسي اسناد و مدارك مي باشد. نتايج نشان مي دهد شاخص هاي تراكم، الگوي شهري، استفاده از زمين، گونه شناسي ساختمان، كيفيت مركز و دسترسي به امكانات بر پايداري اجتماعي همسايگي موثر است.