نقش نظام جامع معرفتي مهدويت در توسعه تكنولوژي حكومت اسلامي

نظام جامع معرفتي اسلام همواره انسان را به هدفمندي فرا مي خواند، زيرا اين سيستم متشكل از عناصر متعدد و داراي پيوند متقابل و متوازن ميان گزاره هاي خويش است كه به تفسير هماهنگ اين مجموعه و غايت‌مندي آن مي انجامد. لازمه پذيرش اصل هدفمندي، وجود برنامه اي همه جانبه است، بطوري‌كه به كمك آن بدون هيچ ترديدي سعادت و تعالي انسان تضمين شود. از بررسي نصوص به دست مي آيد كه ولايت رأس برنامه غايت‌مند الهي است؛ ميزان در رد يا پذيرش، نقصان يا كمال هر امري ولايت است. قانون‌گذار در جامعه اسلامي به كمك همين قوانين الهي نيازهاي افراد جامعه را در قالب برنامه اي مرتفع و اقدام به وضع قانون مي كند، اين برنامه مي تواند همان تلقي عميق‌تر از تكنولوژي باشد. درصورتي‌كه پشتوانه قوانين تشريعي، نظام ارزشي و تكويني قرار گيرد و ميان تشريع و تكوين تناسب برقرار باشد، آيا ولايت مي تواند نقشي در توسعه و پيشرفت تكنولوژي حكومت اسلامي ايفا كند، و در اين صورت نقش تبيين نظام معرفتي مهدويت در اين توسعه چه خواهد بود؟ جامعه اسلامي با تلقي صحيح از ولايت مي تواند به سعادت و هدف غايي خويش دست يابد. لكن اين مهم تنها به كمك برنامه اي عملياتي محقق مي شود. مصداق عيني اين برنامه عملياتي كه واجد ويژگي‌هايي چون هماهنگي و هدفمندي مي‌باشد، اربعين حسيني است كه با اصلاح و تطهير وجود آحاد جامعه، انسجام و وحدت آنان حول محور ولايت زمينه‌ساز ايجاد تمدن عظيم اسلامي شود.