يافتن بهينه ترين مسير رفت و آمد وسايل نقليه با استفاده از رفتار كلوني مورچگان

بهينه‌سازي فرايندي است كه براي بهتر كردن چيزي دنبال مي‌شود. فكر ، ايده و يا طرحي كه به‌وسيله يك دانشمند يا يك مهندس مطرح مي‌شود، طي روال بهينه‌سازي بهتر مي‌شود. در هنگام بهينه‌سازي، شرايط اوليه با روش‌هاي مختلف مورد بررسي قرار مي‌گيرد و اطلاعات به‌دست آمده، براي بهبود بخشيدن به يك فكر يا روش مورد استفاده قرار مي‌گيرند. امروزه مسير يابي در شبكه هاي شهري با افزايش حجم اتومبيل ها و نيز محدوديت هاي ترافيكي امري ضروري محسوب مي شود. در هر سيستم حمل و نقل ، مسير اساسي ترين ركن است لذا در سيستم حمل و نقل همگاني نيز از اهميت بسزائي برخوردار مي باشد. مساله يافتن كوتاه ترين مسير از يك مبدا مشخص به يك مقصد مشخص از شناخته شده ترين مسايل بهينه سازي به شمار مي رود. در اين مقاله به معرفي يكي از جديدترين تئوري هاي بهينه سازي به نام رفتاركلوني مورچگان پرداخته مي شود كه الهام گرفته از طبيعت است .تا بهينه سازي مسير هاي موجود با استفاده از اين روش زمان سفر كل سيستم را تا حدامكان به حداقل رساند. ما فرض را برآن قرار داده ايم كه بهينه ترين ايستگاه ها و كوتاه ترين مسير ها را انتخاب كرده ايم . مدل برنامه ريزي خطي كوتاه ترين مسير ( بر اساس هزينه ) ساخت يك ضريب وزني بر اساس هزينه و زمان و نهايتا استفاده از روش خطوط همتراز است كه با استفاده از اين روش از بين چند ايستگاه بهينه مشخص شده ، بهترين را انتخاب ميكنيم. يافتن كوتاهترين مسير و بهينه ترين ايستگاه تا حد بسياري باعث كاهش ترافيك كاهش زمان رسيدن به مقصد و در نهايت كاهش هزينه مي شود.