همدلي و همدردي در اسلام

تلاش براي فهم موقعيت زندگي ديگران و زمينه‌سازي براي پذيرش خود در ميان ديگران بخشي از مهارت‌هاي زندگي است. هر جا كه به ياري و مشاركت افراد نياز باشد همدلي و همدردي موتور محركه اين حركات خواهد شد و كارايي رفتارها را مضاعف خواهد نمود‌. همدلي و همدردي اسلامي‌مبتني بر اصول آموزه‌هاي دين اسلام است. همدلي به معناي همراهي و همكاري با ديگران در مواجهه با مشكلات و سختي‌هاست و همدردي نيز به معناي درك درد و رنج ديگران. اين اصول در قرآن و سيره پيامبر9 به شكل واضح تأكيد شده است‌. همدلي و همدردي در تداوم ارتباط نقش بسزايي دارند. ازآنجايي‌كه يكي از ويژگي‌هاي طبيعت انسان اجتماعي بودن وي است، معاشرت و همنشيني افراد با هم امري طبيعي و ضروري است. هرچه افراد همدلي و دوستي نيكوتري داشته باشند، آثار مطلوب‌تري در جامعه و اجتماع نمايان مي‌شود‌. ازآنجايي‌كه همدلي و همدردي از برجسته‌ترين خُلق اجتماعي هستند، اين مقاله تلاش دارد اين مبحث را بررسي كند‌. اين پژوهش به مواردي همچون چيستي همدلي و همدردي، جايگاه و اهميت همدلي و همدردي در زندگي، علل و آثار آن، تفاوت همدلي با همدردي و اينكه‌ايا در آيات و روايات به‌اين دو امر مهم اشاره شده است يا نه، پرداخته است‌. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي و تحليلي بوده و روش گردآوري اطلاعات به‌صورت كتابخانه‌اي و مراجعه به سايت‌هاي معتبر علمي‌بوده است‌