مباني نظري تكفيرگرايي در جهان اسلام و نقد و بررسي آن

افراط‌گرايي اسلامي، عنواني است كه بر گروه‌هاي اسلامي‌كه از مباني تكفير گرايي و سلفي‌گري تغذيه فكري شده و رويكرد جهادي را در برخورد با دشمنان خود پي مي‌گيرند، اطلاق شده است. در واقع شاخصه‌ي اصلي اين جريان، استفاده از حربه‌ي تكفير در برابر دشمنان و الگوي عملي مبتني بر جهاد است. توجه به انديشه و رفتار جريانات سلفي آشكار مي‌سازد كه مفهوم جهاد در نزد جريان تكفيري بيش از همه‌ي مفاهيم ديگر اسلامي، دچار قلب مفهومي‌شده و مورد استفاده‌ي ابزاري قرار گرفته است. فعاليت جريان تكفيري اينك رخداد زيادي را در جهان اسلام ايجاد نموده است كه ضمن بهره‌گيري از مباني اسلامي، به رفتارهاي خود مشروعيت مي‌بخشند. در تاريخ اسلام تكفيرهاى فراوانى رخ داده كه پاره‏اى برخاسته از اختلاف‌هاى عقيدتى و مباحث كلامى و فلسفى بوده و پاره‏اى برخاسته از اختلاف‌هاى فرقه‏اى كه تاكنون ضربه‏هاى زيادى به مسلمانان وارد ساخته است. لذا در اين مقاله تلاش داريم تا مباني نظري تكفيرگرايي در جهان اسلام را مورد نقد و بررسي قرار دهيم.