واكاوي گفتمان جمهوري اسلامي در حوزه تقريب مذاهب اسلامي با تاكيد بر رهيافت نهادي

همدلي،تعامل، تجانس، همگامي، همگرايي، وحدت و تقريب واژگان همگني به لحاظ معنايي هستند و از اهميت زيادي در افكارعمومي در قرن‌ها و عصور برخوردار بوده اند.اهميت اين مساله از آنجاست كه هر كدام از اين مفاهيم، موجب ارائه نقطه نظرات گوناگوني درباره عوامل زمينه ساز تقريب و همچنين كيفيت استمرار آن در چارچوب باورها، ارزش‌ها و هنجارهاي اجماع محور شده است.نظام جمهوري اسلامي ايران به عنوان نظامي برآمده از انقلاب اسلامي با شعار و ايده اخوت اسلامي و آرمان شكل‏گيري امت‏ واحده اسلامي تاسيس شد و از آنجا كه مخاطبان پيام انقلاب در دنياي اسلام و كشورهاي همسايه مردماني بودند كه قرابت قومي،زباني و مذهبي با اقوام ايراني، عرب،تركمن،بلوچ،كرد و آذري داشتند،در عمل پيگيري ايده وحدت دنياي اسلام در سياست داخلي و همچنين سياست خارجي كشور نمودهاي متقني يافت.اين پزوهش با بهره گيري از رهيافت نهادي، به دنبال اين سوال است كه رويكرد نظام جمهوري اسلامي در مواجهه با مساله تقريب چگونه قابل تبيين است؟ يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه رهبران جمهوري اسلامي براي تحقق بخشيدن به شعارهاي تقريب زا و وحدت افرين انقلاب اسلامي و در جهت نهادينه نمودن گفتمان وحدت گرايي، قرائت نهادگرايي را با بهره گيري از تجربيات تاريخي پيشين دراين زمينه به منظور نهادمند كردن تقريب در سطوح ملي و فراملي در دستور كار قرار دادند.از اين رو در سطح فراملي مجمع جهاني تقريب مذاهب به عنوان ميراث دار نهادهاي سلف خود، با در پيش گرفتن برداشتي كه براساس آن اسلام عامل هويت بخش و ايجاد وفاق ملت‌هاي مسلمان بوده به ارسال پيام جمهوري اسلامي مي‌پردازد.در اين نوع نگاه، در سطح داخل نيز با تاكيد بر نهاگرايي ديني اسلام به عنوان مخرج مشترك ايرانيان تربيت طلاب انقلابي در راستاي تقويت پيوندهاي‏ فرهنگي، زباني و نژادي در چارچوب هويت ايراني و حوزه فرهنگي و تمدني اسلام را دنبال مي‌نمايند.