بررسي رابطه فراشايستگي ادراك شده با كيفيت زندگي كاري معلمان دورهابتدايي با نقش ميانجي خودكارآمدي حرفه اي

نقش ادراكات مربوط به فراشايستگي ها و خودپنداره هاي مربوط به خود كارآمدي حرفه اي در معلمان به دليل نقشي كه در عملكرد سازماني و كيفيت زندگي كاري آنها ايفا مي كند از اهميت خاصي برخوردار است. لذا پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه فراشايستگي با كيفيت زندگي كاري با تاكيد بر نقش ميانجي خودكارآمدي حرفه اي معلمان دوره ي ابتدايي، انجام شده است. جامعه آماري پژوهش حاضر معلمان دوره ي ابتدايي شاغل در آموزش ‌و پرورش منطقه زيويه (430 نفر)كه براساس فرمول كوكران 202 نفر از اين جامعه به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي گرداوري داده ها از پرسشنامه هاي فراشايستگي ادراك شده مينارد و همكاران (2006)، پرسشنامه كيفيت زندگي كاري والتون (1973) و پرسشنامه خودكارآمدي حرفه اي اسچانن، موران و وولفولك (2001) استفاده شد. به منظور تجزيه و تحليل داد ها از نرم افزار SPSS و براي مدلسازي معادلات ساختاري از نرم افزار Lisrel استفاده به عمل آمد. نوع داده ها، نرمال بودن توزيع داده ها، ماتريس همبستگي و حد كفايت نمونه و شاخص كرويت بارتلت پيش فرض هاي لازم براي اجراي معادلات ساختاري را فراهم نمود. نتايج نشان داد كه بين تمامي متغيرهاي پژوهش رابطه ي مثبت و معني دار وجود دارد. به اين معني كه رابطه فراشايستگي (0.347=Beta) و خودكارآمدي (0.465=Beta) به طور كلي با كيفيت زندگي كاري معنادار بود. همچنين . به طور جداكانهبين فراشايستگي (0.601=Beta) و خودكارآمدي حرفه اي (0.655=Beta) با كيفيت زندگي كاري معلمان رابطه مثبت و معني دار وجود داشت، و قادر به پيشي بيني تغييرات كيفيت زندگي كاري معلمان هستند.