واكاوي عوامل بي انگيزگي دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگيان به فعاليت‌هاي پژوهشي

هدف از پژوهش حاضر واكاوي عوامل بي انگيزگي دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگيان به فعاليت‌هاي پژوهشي بود. اين پژوهش با استفاده از روش كيفي پديدار شناسي انجام گرديد. جامعه آماري پژوهش كليه دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگيان پرديس شهيد باهنر شهرستان بيرجند بودند. با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند از نوع معيار تعداد 8 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و نمونه گيري تا اشباع نظري ادامه يافته است. در اين پژوهش از مصاحبه نيمه ساختار يافته استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل مضمون در سه سطح كدگذاري باز، محوري و گزينشي استفاده شد. يافته هاي پژوهش در پنج مضمون اصلي طبقه بندي گرديده است كه عبارت است از : نبود علاقه مندي و انگيزه به پژوهش، مشكلات اقتصادي و مالي، آشنا نبودن به پژوهش، بي توجهي به فوايد پژوهش و عدم كسب مهارت پژوهش در دوران دانش آموزي. با توجه به موارد فوق، عواملي وجود دارد كه موجبات نرفتن دانشجو معلمان به سمت پژوهش را فراهم كرده است و برطرف كردن اين عوامل يا مشكلات چه بسا ميتواند موجبات روي آوردن دانشجو معلمان را به سمت كار پژوهشي و مقاله نوشتن را فراهم كند.