بررسي تأثير آموزش مبتني بر موك بر سواد مديريت پسماند دانشجويان دانشگاه پيام‌نور

پژوهش حاضر، با هدف بررسي تأثير آموزش مبتني بر موك بر سواد مديريت پسماند دانشجويان دانشگاه پيام‌نور انجام شده است. روش تحقيق اين پژوهش نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بوده است. جامعه آماري دانشجويان دانشگاه پيام‌نور است. حجم نمونه شامل 60 نفر زن و مرد بود كه به 2 گروه (1 گروه آزمايش 1 گروه كنترل) هركدام به تعداد 30 نفر (38 نفر زن و 22 نفر مرد) تقسيم‌بندي گرديد. نمونه‌گيري به روش در دسترس بود كه جايگزيني افراد در گروه‌هاي آزمايش و كنترل به شيوه تصادفي انجام شد. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه خليلي راد (1397) بود كه روايي و پايايي آن مورد تأييد قرارگرفته است. جهت تحليل يافته‌هاي پژوهش از آمار توصيفي شامل ميانگين و انحراف معيار و آمار استنباطي شامل آزمون تحليل كوواريانس استفاده گرديد. بر اساس نتايج اين پژوهش مي‌توان دريافت كه دانشجوياني كه تحت تأثير آموزش مبتني بر موك قرارگرفته‌اند نسبت به گروه كنترل به لحاظ ابعاد رفتاري، شناختي و رفتاري سواد مديريت پسماند در سطح بالاتري قرار دارند. به‌عبارت‌ديگر آموزش مبتني بر موك به‌طور معناداري سواد مديريت پسماند دانشجويان دانشگاه پيام‌نور را افزايش داده است.