بررسي تأثير آموزش‌هاي زيست‌محيطي نهادهاي مردمي بر رفتار زيست‌محيطي دانش‌آموزان پسر (مطالعه موردي دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر نقده)

امروزه محيط‌زيست با ريسك‌ها و تهديدهاي پرشماري مواجهه است و تا پيش از رسيدن به نقطه غيرقابل‌بازگشت به اقدامات جدي نياز دارد. يكي از اقدامات مؤثر در اين زمينه، تقويت رفتارهاي زيست‌محيطي مسئولانه از طريق آموزش محيط‌زيست در بين نسل جوان است چراكه الگوهاي رفتاري اين نسل، آينده زمين و محيط‌زيست را رقم خواهد زد. با توجه به اينكه بيشترين آسيب‌هاي زيست‌محيطي، ناشي از رفتارهاي انساني غيرمسئولانه با طبيعت است، انتظار مي‌رود رفتارهاي مسئولانه نقش مهمي در حفاظت از محيط‌زيست داشته باشد. براين اساس هدف مطالعه حاضر، بررسي تأثير آموزش‌هاي زيست‌محيطي نهادهاي مردمي بر رفتار زيست‌محيطي دانش‌آموزان است. در اين مطالعه، از روش پيمايشي استفاده‌شده و جامعه آماري آن، دانش‌آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر نقده بوده‌اند كه از بين آنها، 300 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي، به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. يافته‌هاي مطالعه حاضر نشان مي‌دهد رفتار زيست‌محيطي دانش‌آموزان پسر، متوسط بوده و ميزان تأثير آموزش‌هاي زيست‌محيطي و تحصيلات والدين بر رفتارهاي زيست‌محيطي به ترتيب 0.321 و 0.264 است اما طبقه اجتماعي تأثير معناداري بر رفتارهاي زيست‌محيطي دانش‌آموزان نداشت. نتايج اين مطالعه به درك بهتر رفتارهاي زيست‌محيطي دانش‌آموزان و نقش آموزش‌هاي زيست‌محيطي غيررسمي كمك مي‌كند. همچنين با استفاده از نتايج مطالعه حاضر مي‌توان كيفيت و كاستي‌هاي رفتار و دانش زيست‌محيطي دانش‌آموزان را شناسايي و در بروز رفتارهاي مسئولانه‌تر زيست‌محيطي بهره برد.