مسابقه عرضه و تقاضا و تأثير منفي آن بر مديريت سبز پسماند

Title: Supply and demand competition and its negative impact on green waste management

مديريت سبز پسماند در همه طبيعت ساري و جاري است، به طوري كه اگر انسان طبيعت را به حال خود رها كند، در طبيعت تخريب منابع و توليد زباله مشاهده نمي‌شود، زيرا در همه چرخه هاي طبيعي عرضه و تقاضا براي منابع در وضعيت تعادل قرار دارند. تا اينكه انسان بينهايت طلب پا به عرصه وجود گذاشت. تنها اين انسان است كه در صورت رفتار غير مسئولانه به عنوان وصله اي ناجور همه منابع را مصرف كرده و به زباله تبديل مي‌كند و آنرا در طبيعت رها مي‌كند. نگاه سود مدارانه انسان غربي فقط به مصرف همه منابع مي‌انديشد و حتي در جايي كه توليد از مصرف پيشي گرفت، توليد كنندگان نگران افت قيمت محصول خود هستند و مصرف كنندگان را به مصرف هر چه بيشتر تشويق مي‌كنند. با چنين رويكردي اين بشر دو پا وقتي كه به محدوديت منابع در زمين نگاه مي‌كند، آنرا براي التذاذ همه ابناء بشر كافي نمي‌داند و از نظر نخبگان خودخوانده جهاني زمين فقط گنجايش منابع براي 500 ميليون نفر انسان را دارد. آنها حتي نيم نگاهي به منابع كرّات آسماني دارند و مي‌خواهند كه ظرفيت آسمانها را نيز براي انسان تصاحب كنند. در حالي كه اسلام بر بيشينه كردن توليد و كمينه كردن مصرف توصيه مي‌كند حديث شريف نبوي در اينباره مي‌فرمايد: «المُؤمِنَ قَليلُ الْمَؤُونَةِ، كَثيرُ المَعُونَةِ» چنانچه اين نگاه اسلام در جامعه اجرا شود، زمين را به بهشتي به وسعت آسمان ها تبديل مي‌كند، كه به لحاظ تئوري ظرفيت آن براي جمعيت نامحدود يا لااقل بسيار بيشتر از مقدار فعلي جمعيت مي‌باشد. اين مقاله به اين سوال نيز پاسخ مي دهد كه چرا انسان موجودي بينهايت‌طلب است و چرا براي رسيدن به رشد متوازن در زير سايه فشار متوازن كمبود منابع محيطي قرار دارد.