نشانه‌هاي وجود گسل تراديسي اقيانوس نئوتتيس درجه حرارت بالا، برش بالا، افيوليت نيريز، ايران

اين مقاله گسل تراديسي اقيانوس نئوتتيس و محور گسترش پشته ميان ‌اقيانوسي افيوليت نيريز در ايران را مورد بررسي قرار داده است. بررسي انجام گرفته كمك به درك سؤالاتي درباره گسل‌هاي تراديسي اقيانوسي و پشته‌هاي ميان‌اقيانوسي در حال گسترش مي‌نمايد كه در سطح زمين دور از دسترس هستند و در سطح تا عمق اقيانوس‌ها در حال فعاليت مي‌باشند. قسمت سطحي گسل تراديسي افيوليت نيريز از نمونه-I و نمونه-II ملانژسرپانتينتي فيلونيتي شده و فيلونيت تشكيل گرديده است. قسمت عمقي گسل تراديسي اقيانوسي با جهت شمال شرق- جنوب غرب تشكيل گرديده است از زون برشي آمفيبول ميلونيت درجه حرارت بالا، واتنش بالا و برش خوردگي بالا . پروفيروكلاست هاي آمفيبول و پلاژيوكلاز به‌وسيله زمينه دانه‌ريز آمفيبول و پلاژيوكلاز دانه‌ريز به‌صورت نوارهاي باريك احاطه‌ گرديده اند. محورهاي010] [ دانه‌هاي آمفيبول تمركز يافته‌اند در محور-Y بيضوي سه بعدي موازي جهت برش و سامانه اوليه جهت برش(100)[001] است. ميانگين مقدار عدد جنبش شناختي تاوايي در منطقه مورد واكاوي 03/0± 93/0 مي باشد. براساس واكاوي تاوايي جنبش شناختي، متوسط مقدار مؤلفه برشي محض 47% و مقدار مؤلفه برشي ساده از 53% است. مطالعات ساختاري و واكاوي واتنش نشان مي‌دهد كه رژيم تنش حاكم بر منطقه از نوع برش-فراگير مي باشد. اندازه‌گيري جهت دايك‌هاي صفحه‌اي و چرخش آن‌ها در استريونت به حالت عمود تأييد مي‌نمايد كه اين گسل تراديسي اقيانوسي عمود بر پشته ميان‌اقيانوسي نئوتتيس شكل گرفته است.