رويكرد مشاركتي در احياء اكوسيستم بياباني پناهگاه حيات وحش مياندشت جاجرم

مشاهده وضعيت كنوني سرزمين تخريب‌شده و زخمي اكوسيستم‌هاي طبيعي كشور بنظر مي‌رسد به عادت تبديل شده و به آثارهاي زيست محيطي، اقتصادي و در نهايت تنش‌هاي اجتماعي و امنيتي تخريب سرزمين بي‌توجه و بي‌تفاوت گشته‌ايم. در حالي كه تمام مستندات اعم از خاطرات سفرنامه‌ها، عكس‌ها و تصاوير هوايي اثرهاي بجا مانده از گياهان و جانوران و بهره‌برداري گذشتگان اين سرزمين حكايت از وجود اكوسيتم‌هاي طبيعي منحصر بفردي از لحاظ غناي تنوع و تراكم زيستي تا تامين‌كننده اقتصاد هزاران روستا بود و خبري از اين همه سيل و گردوخاك نبود. ولي اكنون آن فوايد و نعمت‌هاي رايگان اكوسيستم‌ها بخصوص اكوسيستم‌هاي مرتعي بيابان تبديل به معضل اساسي گرديده است و سازمان‌هاي مختلف عاجز از احيا آن اكوسيستم‌ها، آن ‌هم با بكارگيري روش‌هاي هزينه بر و صرف زمان براي اكوسيستم‌ها خصوصاً اكوسيستم‌هاي بياباني با عملياتي هچون تاغ‌كاري و كاشت گياهان غيربومي در برابر سرعت تخريب و نابودي سرزمين قطره‌اي از دريا بوده است. در اين سخنراني چگونگي احيا يك اكوسيستم بياباني تخريب شده به نام پناهگاه حيات وحش مياندشت شرح داده مي‌شود.