راه حل هاي هوش مصنوعي براي دستيابي به پايداري محيطي در شهر هوشمند

پيشرفت‌هاي اخير در حوزه‌هاي هوش مصنوعي (AI) و هوش مصنوعي اشيا (AIoT) چشم‌اندازها و فرصت‌هاي دگرگون‌كننده‌اي را براي افزايش و بهينه‌سازي عملكرد و كارايي زيست‌محيطي شهرهاي هوشمند آشكار كرده است. اين موضوع با مفهوم رويايي شهرهاي زيست‌محيطي هوشمند، الگوي نوظهور شهرسازي كه با ادغام يكپارچه فناوري‌هاي پيشرفته و استراتژي‌هاي زيست‌محيطي مشخص مي‌شود، هماهنگ است. با اين حال، شكاف قابل توجهي در درك كامل اين پارادايم جديد و طيف پيچيده ابعاد زيربنايي چند وجهي آن وجود دارد. براي پر كردن اين شكاف، مطالعه حاضر يك بررسي سيستماتيك از چشم انداز رو به رشد شهرهاي هوشمند و راه حل هاي پيشرفته هوش مصنوعي براي پايداري زيست محيطي آنها ارائه مي دهد. براي اين منظور، پرسش‌هاي پژوهشي زير را دنبال مي‌كند: زيربناهاي بنيادي شهرهاي زيست محيطي هوشمند در حال ظهور چيست؟ فناوري‌هاي هوش مصنوعي و هوش مصنوعي اشيا از چه راه‌هايي به تقويت شيوه‌هاي پايداري زيست‌محيطي كمك مي‌كنند و چه مزايا و فرصت‌هاي بالقوه‌اي را در قلمرو شهرهاي زيست‌محيطي هوشمند ارائه مي‌دهند؟ چه چالش‌ها و موانعي در پياده‌سازي راه‌حل‌هاي هوش مصنوعي و هوش مصنوعي اشيا براي توسعه اكوسيستم‌هاي هوشمندتر ايجاد مي‌شود؟ درنهايت فضاي سبز هوشمند، انرژي هوشمند ، حمل و نقل هوشمند، مسكن هوشمند، مديريت پسماند هوشمند، امنيت هوشمند و ارتباطات هوشمند به عنوان مؤلفه‌هاي زيربنايي شهر زيست محيطي هوشمند ارزيابي گرديد و به بررسي راه حلهاي هوش مصنوعي و محدوديت‌هاي آن پرداخته شد