ملاحظات روش شناختي حوزه مهاجرت هاي بين المللي

در ادبيات نوين مهاجرت حركت جمعيت هاي انساني يك فرايند چندوجهي است و تحرك مكاني افراد در بين فضاها، مكان ها و زمان هاي مختلف پيامدهاي اقتصادي، روان شناختي و سياسي داشته كه موضوع مهاجرت را به يك مفهوم زمينه مند مبدل ساخته است.بر يك مطالعه جامع در حوزه مهاجرت رويه اي ديالكتيكي حاكم است و اين حوزه ماهيتي بين رشته اي دارد و حوزه هاي مختلف به ويژه علوم سياسي، اقتصاد، علوم انتظامي، جمعيت شناسي و مردم شناسي از منظرهاي مختلف به آن ورود پيدا كرده اند و روش هاي كمي و كيفي را براي فهم اين حوزه مورد استفاده قرار داده اند.وقتي مهاجرت به عنوان يك مفهوم فرهنگي تعريف شود، يكي از بهترين رشته ها براي مطالعه، مردم شناسي و بهترين روش براي فهم كنشگران اين عرصه، مردم نگاري خواهد بود چراكه مهاجرت و جابجايي ها به صورت فرهنگي توليد مي شوند، به صورت فرهنگي ارائه مي شوند و تاثيرات فرهنگي مي زايند. اين پژوهش به دنبال پاسخ به اين پرسش است كه مردم نگاري چگونه مي تواند به تبيين حوزه مهاجرت هاي بين المللي كمك كند و چالش هاي روش شناختي مردم نگاري مهاجرت چيست؟ اين پژوهش براساس 13 سال مردم نگاري و فعاليت ميداني نگارنده در حوزه مهاجرت هاي بين المللي استخراج شده است. در اين نوشتار ملاحظات نظري و رويه هاي عملي مردم نگاري مهاجرت مورد مداقه قرار خواهد گرفت. وجوه مختلف مردم نگاري كلاسيك و آنلاين در حوزه مهاجرت و همچنين مردم نگاري تك مكانه و مردم نگاري چند مكانه از مباحث مقاله مي باشد. همچنين چالش هاي مردم نگاري مهاجرت از 5 منظر چالش خود ميدان، چالش هاي ورود به ميدان، نمونه گيري، تكنيك هاي جمع آوري داده در مردم نگاري مهاجرت و همچنين اخلاق در پژوهش مردم نگارانه مهاجرت به تفصيل بيان خواهد شد.