بررسي كاربرد هوش مصنوعي در بهينه سازي شبكه توزيع آب

امروزه تكنيك هاي بهينه سازي متعددي براي مقابله با مسائل مختلف در مشكلات عملي منابع آب ارايه شده است. روش هاي غيرصريح برگرفته از طبيعت هستند و به عنوان روش هاي تكاملي يا روش هاي فراكاوشي شناخته مي شوند. الگوريتم ژنتيك، الگوريتم بهينه سازي دسته ذرات، الگوريتم بهينه سازي گروه ميگوها و شبكه عصبي مصنوعي براي حل مسائل مختلف شبكه توزيع آب مانند طراحي، كاليبراسيون، تشخيص نشت، موقعيت يابي آلودگي و غيره بحث شده اند. با در نظر گرفتن عدم قطعيت مربوط به محل و گام زماني ورود آلودگي به شبكه، از ماتريس هاي خسارت براي محاسبه بيشترين خسارت محتمل، بهره گرفته مي شود. در اين بررسي، مدل هاي مختلف هوش مصنوعي را براي بهينه سازي شبكه توزيع آب در تحقيقات انجام شده در ايران و ساير كشورها از سال هاي 2018 تا 2023 ميلادي بررسي و ارايه مي‌كنم.