مروري بر بهبود تسهيم توان راكتيو در ريز شبكه هاي جزيره اي از طريق تنظيم تطبيقي پارامترهاي كنترل كننده محلي

منابع توليد پراكنده، ازجمله انرژي‌هاي تجديدپذير، منابع كوچك انرژي مبتني بر سوختهاي فسيلي و همچنين سيستم‌هاي ذخيره انرژي را شامل مي‌شوند. تجميع منابع توليد و بارهاي محلي تشكيل ريزشبكه (MG) مي دهد كه قابليت عملكرد جدا از شبكه يا جزيره اي را دارد و مي تواند قابليت اعتماد تامين بار را افزايش دهد. يكي از چالشهاي عملكرد جزيره اي تسهيم مناسب بار راكتيو بين منابع موجود در ريزشبكه است. بدين منظور معمولا از مشخصه افتي Q-V استفاده مي شود كه بعلت محلي بودن متغير ولتاژ داراي خطا در تسهيم توان راكتيو است. تاكنون راه حلهاي زيادي براي اين موضوع پيشنهاد شده است. بخش زيادي از اين راه حلها ازطريق تنظيم تطبيقي تنظيمات كنترل كننده ميسر مي شود. در اين مقاله برخي از مهمترين روشهاي تطبيقي پيشنهاد شده مرور مي گردد و مزايا و معايب آنها به اختصار بررسي مي شود. مشاهده مي شود كه هركدام داراي نقايصي هستند كه حل مسئله را بصورت كامل و جامع ممكن نمي كند. در پايان جدول مقايسه اي بين روش هاي بررسي شده ارائه خواهد شد.