بررسي پروتكلهاي مسيريابي مبتني بر LEACH براي شبكه حسگر بيسيم

پيشرفتهاي اخير در زمينه الكترونيك و مخابرات بيسيم منجر به ساخت حسگرهايي كوچك شده است. اين حسگرها داراي قابليت انتقال داده بصورت بيسيم، قابليتهاي پردازش محدود و توان مصرفي كم ميباشند. توانايي اين حسگرها موجب پيدايش ايدهاي براي ايجاد و گسترش شبكهاي موسوم به شبكه شبكههاي حسگر بيسيم (WSN) شده است. از اين فناوري در بسياري از كاربردها مانند عمليات نظامي، سيستمهاي نظارت بر محيط، سيستمهاي حمل و نقل هوشمند و غيره استفاده ميشود. WSN از تعدادي زيادي گره حسگر ) SN ) و حداقل يك گره چاهك تشكيل شده است. اطلاعات محيطي توسط SN ها جمعآوري ميشود و با توجه به پروتكل مسيريابي اتخاذ شده در WSN به گره چاهك ارسال ميشود. با توجه به محدود بودن باتري استفاده شده در حسگرها، كاهش مصرف انرژي، يكي از چالشهاي اساسي در WSN است كه با طول عمر شبكه رابطه مستقيمي دارد. يكي از راهكارهاي اساسي براي كاهش مصرف انرژي در WSN استفاده از پروتكلهاي مسيريابي مبتني بر كاهش مصرف انرژي ميباشد. خوشهبندي رايجترين تكنيك در پروتكلهاي مسيريابي WSN است كه باعث ميشود مصرف انرژي بطور قابل توجهي كاهش يابد. محبوبترين پروتكل براي خوشهبندي در WSN ها، LEACH است. LEACH مورد توجه خيلي از محققين در زمينه مسيريابي در WSN ها قرار گرفته است كه اهميت اين پروتكل را نشان ميدهد. در حال حاضر كارهاي گستردهاي در رابطه با LEACH انجام شده است. اين مقاله به بررسي تعدادي از پروتكلهاي مسيريابي LEACH كه جديداً ارائه شدهاند، پرداخته است و در مورد بهبود و كاركرد آنها بحث كرده است. همچنين، در اين تحقيق، به تجزيه و تحليل پروتكلهاي مورد نظر از نقطه نظر چند پارامتر ) از قبيل بهرهوري انرژي، سربار، پيچيدگي مقياسپذيري( پرداخته شده است.