بررسي تأثير تعامل با طبيعت بر سلامت روان در كودكان

سلامت روان به يكي از مهمترين معيارهاي سنجش آسايش و رفاه زندگي در محيط‎ها بدل شده است. محيط‎هاي ساخته شده يا محيط‎هاي طبيعي نمايانگر پويايي زندگي و اساس و بنيان تعاملات اجتماعي هستند. محيط‎هاي طبيعي و طبيعت بكر و دست نخورده بيشتر از آنكه نقشي كالبدي داشته باشند به دليل ايجاد تعاملات اجتماعي و ارتباطات انساني و بروز هيجانات و احساسات واجد اهمين هستند و بايد بتوانند زمينه حضور تمامي گروه هاي سني به خصوص گروه هاي آسيب پذيرتر همچون كودكان را فراهم نمايند. از سويي ديگر سلامت روان كودكان موجب به زيستي عاطفي، رواني و اجتماعي آنها مي‎شود و بر چگونگي رسيدن آنها به نقاط عطف رشد، يادگيري مهارت‎هاي اجتماعي سالم، ايجاد روابط سالم با خانواده و همسالان، ايجاد حس هويت و عزت‎نفس مثبت و يادگيري تاب‎آوري و مقابله با استرس تأثير مي‎گذارد. پژوهش حاضر به‎منظور بررسي مزاياي تعامل با طبيعت بكر و دست نخورده و يا محيط طبيعي تركيب از عناصر طبيعي و ساخته شده (مصنوع) در كودكان با استفاده از بررسي مقالات انجام شده در اين راستا با راهكاري تركيبي انجام گرفته است. هدف غايي اين بررسي گردآوري و ارزيابي شواهد موجود مرتبط با طبيعت و سلامت روان كودكان و نوجوانان بود. نتايج نشان مي‎دهد كه تعامل با طبيعت رابطه تأثيرگذاري با سلامت روان كودكان و نوجوانان دارد. يافته‏هاي حاصل از پژوهش نشان مي‎دهد كه عوامل طبيعي و عناصر موجود در طبيعت چون حضور آب، خاك، فضاي سبز، هواي پاك و سرزندگي از مهمترين سنجه‎هاي كيفيت محيط از نظر كودكان مي‎باشد.