بررسي تأثير اخلاق سازماني و مديريت استعداد بر عملكرد سازماني با نقش تعديل گري نوآوري سازماني

Investigating the effect of organizational ethics and talent management on organizational performance with the moderating role of organizational innovation

اخلاق سازماني آگاهي و حساسيت را نسبت به مسائل اخلاقي را به وجود مي‌آورد، مكانيزم هايي را ايجاد مي‌كند كه مكانيزم ها را حل‌وفصل كند در اين بين مديريت استعداد در سازمان‌ها يكي از اصلي‌ترين مسائل پيش روي هر سازمان محسوب مي‌شود. متأسفانه اين جنبه از مديريت سازماني در كشور ما هم از فقر علمي و هم از فقر عملي رنج مي‌برد. عدم آگاهي مديران سازمان‌ها در خصوص لزوم و اهميت مديريت استعدادهاي بالقوه و بالفعل كارمندان و منابع انساني در اختيارشان، به يكي از چالش‌هاي برجسته در زمينه مديريت سازمان‌ها بدل شده است. اخلاق سازماني مي‌توانند سبب مديريت بهتر استعدادها در سازمان شود و بر روي عملكرد سازمان و ايجاد نوآوري در سازمان تأثيرگذار باشد. عملكرد سازماني يكي از مهم‌ترين سازه در دست‌يابي به اهداف سازمان است. عملكرد سازماني حاصل فرايندهاي اجرايي و تحقق اهداف سازمان است. در تعريفي ديگر، عملكرد سازماني عبارت است از نتيجه به انجام رساندن وظايفي كه از طرف سازمان بر عهده نيروي انساني گذاشته‌شده است. نوآوري سازماني به معناي ايجاد يا به‌كارگيري يك ايده، روش يا فرايند جهت ارائه محصول يا خدمت نو به بازار مي‌باشد. اگر خلاقيت سازماني به معناي ارائه طرحي تازه باشد نوآوري سازماني به معناي پياده‌سازي و اجراي طرح به صورت واقعي است كه مي‌تواند با مديريت استعدادها كسب شود. اين مقاله با روشي توصيفي- تحليلي به بررسي تأثير اخلاق سازماني و مديريت استعداد بر عملكرد سازماني با نقش تعديل گري نوآوري سازماني مي‌پردازد.