بررسي حسن نيت در دادرسي قراردادها در حقوق ايران و كامن لا

Examination of good faith in contract proceedings in Iranian law and common law

قراردادهاي منعقد شده توسط متعاقدين در اثناي اجراي قرارداد به علت بروز اختلاف در اجراي تعهدات ناشي از قرار داد به ناچار به محكمه ارجاع داده ميشود و در اين ميان است كه نقش شخص ثالثي به نام قاضي در قرارداد جلوهگر شده مي تواند توسط عوامل تكميل كننده قرارداد و با رعايت انصاف و حسن نيت نسبت به موضوع حكم داده و فصل خصومت نمايد. تئوري حسن نيت و رفتار منصفانه در قراردادها، نه تنها در قوانين كشورهاي حقوق نوشته كه در تدوين و گسترش اين اصل پيشگام بوده اند، بلكه در كشورهاي گروه حقوق كامن لا و به ويژه حقوق ايالات متحده در قانون يكنواخت بازرگاني « شرح جديد حقوق » راجع به قراردادها و رويه قضايي آن نيز نفوذ قابل توجهي داشته است. با اين حال مفهوم حسن نيت، قلمرو شمول و به تبع آن نحوه پذيرش و اعمال آن در اين كشورها با ديدگاه كشورهاي حقوق نوشته از بسياري جهات متفاوت است. در اين تحقيق به بررسي حسن نيت در قراردادها در حقوق ايران و كامن لا پرداخته ايم.