بررسي مسائل پيرامون انعقاد قراردادهاي مالكيت زماني در قالب عقود معين

Praise the issues of the pyramon of the formation of the decision-making process of the temporal ownership in the form of a specific contract.

عقود مالكيت زماني به قراردادهايي اطلاق مي شود كه در آنها مالكيت يا منفعت واقعي به طور معين به شخص منتقل مي شود تا انتقال گيرنده در قسمت معيني از سال حق مالكيت يا بهره برداري در موضوع قرارداد را به دست آورد و بتواند متناوب و به طور دائم از اموال موضوع قرارداد در زمان هاي مشخص شده در قرارداد استفاده كنيد - به عنوان مثال هفته اول هر سال. هدف اين مقاله بررسي امكان ايجاد و تشكيل قراردادهاي مالكيت زماني در چارچوب قراردادهاي معين مي باشد. اين مقاله نتيجه مي گيرد كه اين قراردادها را مي توان در چهارچوب قراردادي عقود معيني مانند عقود اجاره، مشاركت در غايت، مشاركت در منفعت (ضروري) منعقد كرد. ) مال مشاع را به شرط صلح و سازندگي دارند. اما به دليل ماهيت اين قراردادها امكان تشكيل اين قراردادها در چارچوب عقود قرض، معاوضه و انتفاع وجود ندارد.