مؤلفه‌هاي سياسي قدرت نرم جمهوري اسلامي ايران

تحول در مفهوم قدرت كه از آن به‌عنوان «قدرت نرم» ياد مي‌شود، به‌عنوان يك روش تحليل در حيطه سياست بين‌الملل و ابزاري جهت بهينه كردن سياست خارجي كشورها مورد استفاده قرار مي‌گيرد. قدرت نرم الگويي به نسبت جوان محسوب مي‌شود كه به‌نوعي بر مفاهيم مترادف آن چون نفوذ، اقتدار و مشروعيت مبتني است. اين قدرت، قدرت هدايت كردن، جذب كردن، اقناع كردن و تعيين دستور كار است. امروزه استفاده از مؤلفه‌هاي قدرت نرم در سياست‌هاي داخلي و خارجي كشورها بيش از گذشته مورد تأكيد قرار گرفته است. در مفهوم‌سازي اوليه از قدرت نرم مؤلفه‌هايي مثل فرهنگ، ارزش‌هاي سياسي و مطلوبيت‌هاي سياست خارجي بيان گرديده است. نويسنده در اين مقاله با رويكرد توصيفي- تحليلي مؤلفه‌هاي سياسي قدرت نرم جمهوري اسلامي ايران را مورد بررسي قرار مي‌دهد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه جمهوري اسلامي ايران با برخورداري از ارزش‌هاي سياسي مردم‌پسند (شامل خدامحوري، اخلاق و عدالت)، رهبري فرهمند، مشروعيت سياسي بر اساس الگوي مردم‌سالاري ديني و سياست خارجي مطلوب به همراه ديپلماسي فعال و مؤثر بر اساس گفتمان ضد سلطه در زمينه مؤلفه‌هاي سياسي قدرت نرم از توانمندي بالايي در سطح منطقه خاورميانه و جهان اسلام برخوردار است.