بيان هويت ايراني در تصاوير شاهنامه الخسروان و قلمزني عصر قاجار

شاهنامه و روايات مرتبط با آن همواره به‌عنوان بازگو‌كننده هويت فرهنگي- ملي ايرانيان شناخته شده است و تجلي‌گاه هويت ايرانيان محسوب مي‌گردد. دوران قاجار نيز از جمله ادواري است كه تصاوير پادشاهان ايران باستان (شاهنامه) در بسياري از هنرها رواج پيدا مي‌كند. همواره فلزكاري از هنرهايي است كه تصاوير پادشاهان اسطوره اي و تاريخي گاه در كنار متن كلامي و بصري اسلامي بر روي آن مشاهده مي‌شود. با توجه به رواج اين تصاوير بر روي آثار فلزي اين پژوهش به دنبال پاسخ به منشأ اين تصاوير و دليل رواج آن‌هاست. هدف از انجام اين تحقيق، تبيين و منشأ نقوش فلزكاري دوره قاجار است. در اين مقاله تلاش مي‌شود با روش تطبيقي-توصيفي، منشأ تأثيرپذيري تصاوير منقوش در فلزكاري و تبيين ايجاد اين نقوش بررسي شود. شيوه گردآوري اطلاعات نيز كتابخانه‌اي است. يافته هاي تحقيق بيانگر آن است كه با توجه به كشفيات باستان شناسي در اين دوره و رواج كتاب چاپ سنگي الخسروان و با لحاظ گفتمان باستان‌گرايي، مسأله هويت و هويت ايراني جايگاه ويژه اي پيدا مي‌كند و در درون اين گفتمان است كه برگرفته از كتاب چاپ سنگي الخسروان در بسياري از هنرها از جمله فلزكاري، تصاوير پادشاهان ايران باستان مشاهده مي‌شود.