مروري بر طراحي، كنترل و توسعه تيكنرها

تيكنر معمولي عملكرد اكثر تاسيسات هيدرومتالورژي را پشتيباني مي كند. تيكنر ها در شرايط مناسب ساده، قابل اعتماد، موثر و كارآمد هستند. با اين حال، در بقيه زمان‌ها، عملكرد تيكنر (يا عدم وجود آن) به طور جدي بر بقيه عمليات تأثير مي‌گذارد. در بسياري از كارخانه ها، مشكلات تيكنر يك رويداد عملياتي منظم و روزانه است. در واقع به حدي است كه به نظر مي رسد اين مسائل به عنوان بخشي عادي از انجام تجارت پذيرفته شده است. با توجه به پيشرفت‌هاي اخير در طراحي و مدل‌سازي تيكنر ، نبايد چنين باشد. هدف اين مقاله ارائه يك درك كلي از ورودي هاي مختلف است كه در طراحي، كنترل و عملكرد يك تيكنر مدرن تركيب مي شوند. اين مقاله به دنبال ارائه تمام پاسخ ها در طراحي و كنترل تيكنر نيست، اما اميدوار است كه به خواننده درك بيشتري از سوالاتي كه بايد در مسير پيشگيري يا كنترل مشكلات تيكنر پرسيده شود، ارائه دهد. با شروع با مباني تئوري تيكنر، عناصر كليدي فرآيند ته نشيني و گزينه هاي انتخاب تيكنر، و همچنين الزامات آزمايشي و ويژگي هاي اجزاي تيكنر بحراني مورد بررسي قرار مي گيرند. بسياري از اينها را مي توان به عنوان مشكلات در نظر گرفت، كه با تغييرات ايجاد شده توسط بهبود فرآيند در مناطق ديگر مرتبط است. در نهايت، گزينه‌هاي طراحي و بهبودهاي عملياتي (هم براي عمليات داخل فيلد تازه كشف شده و هم براي عمليات‌هاي خارج فيلد اصلي) مورد بحث قرار مي‌گيرند.